تبليغاتX
اسير دل

آدمی چیه ؟

دیروز بوده امروز نیست .امروز هست فردا نیست .الان هست چند ساعت دیگه نیست .الان هستم اما یک دقیقه دیگه نمی دانم هستم یا نه .

هیچ وقت یادم نمیره

یکی از همکار ها بردارش فوت کرد ه بود تک پسر بود .می گفت اومد خونه براش شربت آوردم  افتاد تو بغلم یه کلمه آه گفت و تموم شد .

....

یک بار دیگه یکی دیگه از همکار ها تو زمین فوتبال اداره وقت بازی کردن افتاد و تموم کرد یکی از بچه هایی که باهاش داشت بازی می کرد می گفت :تصورشو بکن عزرائیل بین ما بود و اونو برد و من موندم از یک تیم یکی رفت

حالا هم یکی از همسایه ها فوت کرده من نمی شناختمش یه آقای که بعد از بازنشستگی می رفته خونه آدمهای معتاد و کمک می کرده که اعتیادشونو ترک کنن اونطور که میگن بی مزد هم این کارو می کرده بالا سر یکی از مریض هاش بوده قلبش می گیره می برن بیمارستان تقریباً 12 ساعت بعد تموم می کنه ...

کی می تونه تصورشو بکنه که فردا که سهله یک ساعت بعد نباشه

این آقای همسایه دیروز فکر می کرد که امروز نیست !؟

 

+ نوشته شده در  سه شنبه بیست و هفتم آذر 1386ساعت 10:10  توسط سارا   | 
۳۰ سال پیش بدنیا اومدم.

۲۹ سال از عمرم گذشت.

۲۸ سال هدر رفت.

نمی دونم باید خوشحال باشم یا غمگین؟

بگذارید همین الان تفالی به حافظ بزنم شاید پاسخی برای سوالم داشته باشد!

می فرماید که:

یوسف گمگشته بازآید به کنعان غم مخور

کلبه احزان شود روزی گلستان غم مخور

ای دل غمدیده حالت به شود دل بد مکن

وین سر شوریده بازآید به سامان غم مخور

هان مشو نومید چون واقف نه​ای از سر غیب

 باشد اندر پرده بازی​های پنهان غم مخور

ای دل ار سیل فنا بنیاد هستی برکند

چون تو را نوح است کشتیبان ز طوفان غم مخور

حال ما در فرقت جانان و ابرام رقیب

جمله می​داند خدای حال گردان غم مخور

حافظا در کنج فقر و خلوت شب​های تار

تا بود وردت دعا و درس قرآن غم مخور

 

و البته شعر بعدش می فرماید که:

نصیحتی کنمت بشنو و بهانه مگیر

هر آن چه ناصح مشفق بگویدت بپذیر

ز وصل روی جوانان تمتعی بردار

که در کمینگه عمر است مکر عالم پیر

نعیم هر دو جهان پیش عاشقان بجوی

که این متاع قلیل است و آن عطای کثیر

چو قسمت ازلی بی حضور ما کردند

گر اندکی نه به وفق رضاست خرده مگیر

دل رمیده ما را که پیش می​گیرد

خبر دهید به مجنون خسته از زنجیر

حدیث توبه در این بزمگه مگو حافظ

که ساقیان کمان ابرویت زنند به تیر

شما قضاوت کنید چه کنم؟

 

+ نوشته شده در  شنبه بیست و چهارم آذر 1386ساعت 19:13  توسط سارا   | 
الَّذِينَ إِذَا أَصَابَتْهُم مُّصِيبَةٌ قَالُواْ إِنَّا لِلّهِ وَإِنَّـا إِلَيْهِ رَاجِعونَ «156» سوره البقره

همان كسانى كه چون بلا و آسيبى به آنان رسد گويند : ما مملوك خداييم و يقيناً به سوى او بازمي  گرديم . « 156»

+ نوشته شده در  چهارشنبه هفتم آذر 1386ساعت 11:2  توسط سارا   |