می گفت :کاش می خوابیدم و گاهی که بر می خواستم

همه چیز به پایان رسیده بود .

اینجا آخر دنیاست.

پایان است.

پایان.

و من هنوز آغاز خویش را نمی دانم.

گذر زمان را به سادگی میبینم.

و باقیمانده کمی که شاید همان نیز باقی نمانده باشد .

همه چیز تمام می شود .

تمام .

همچون من .

آقای ریاضی گلهای تازه برنامه ی شماره ی 25 را با صدای هایده در وبلاگ سوشیانت قرار داده است.

بسیار زیبا و شنیدنی است و البته قابل دانلود.  

عَمَّ يَتَسَاءلُونَ «1» عَنِ النَّبَإِ الْعَظِيمِ «2»

 الَّذِي هُمْ فِيهِ مُخْتَلِفُونَ «3» كَلَّا سَيَعْلَمُونَ «4»

ثُمَّ كَلَّا سَيَعْلَمُونَ «5» أَلَمْ نَجْعَلِ الْأَرْضَ مِهَادًا «6»

 وَالْجِبَالَ أَوْتَادًا «7» وَخَلَقْنَاكُمْ أَزْوَاجًا «8»

 وَجَعَلْنَا نَوْمَكُمْ سُبَاتًا «9» وَجَعَلْنَا اللَّيْلَ لِبَاسًا «10»

 وَجَعَلْنَا النَّهَارَ مَعَاشًا «11» وَبَنَيْنَا فَوْقَكُمْ سَبْعًا شِدَادًا «12»

وَجَعَلْنَا سِرَاجًا وَهَّاجًا «13» وَأَنزَلْنَا مِنَ الْمُعْصِرَاتِ مَاء ثَجَّاجًا «14»

 لِنُخْرِجَ بِهِ حَبًّا وَنَبَاتًا «15» وَجَنَّاتٍ أَلْفَافًا «16»

 إِنَّ يَوْمَ الْفَصْلِ كَانَ مِيقَاتًا «17» يَوْمَ يُنفَخُ فِي الصُّورِ فَتَأْتُونَ أَفْوَاجًا «18»

 وَفُتِحَتِ السَّمَاء فَكَانَتْ أَبْوَابًا «19» وَسُيِّرَتِ الْجِبَالُ فَكَانَتْ سَرَابًا «20»

 إِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتْ مِرْصَادًا «21» لِلْطَّاغِينَ مَآبًا «22»

لَابِثِينَ فِيهَا أَحْقَابًا «23» لَّا يَذُوقُونَ فِيهَا بَرْدًا وَلَا شَرَابًا «24»

إِلَّا حَمِيمًا وَغَسَّاقًا «25» جَزَاء وِفَاقًا «26»

 إِنَّهُمْ كَانُوا لَا يَرْجُونَ حِسَابًا «27» وَكَذَّبُوا بِآيَاتِنَا كِذَّابًا «28»

 وَكُلَّ شَيْءٍ أَحْصَيْنَاهُ كِتَابًا «29» فَذُوقُوا فَلَن نَّزِيدَكُمْ إِلَّا عَذَابًا «30»

إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ مَفَازًا «31» حَدَائِقَ وَأَعْنَابًا «32»

وَكَوَاعِبَ أَتْرَابًا «33» وَكَأْسًا دِهَاقًا «34»

 لَّا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًا وَلَا كِذَّابًا «35» جَزَاء مِّن رَّبِّكَ عَطَاء حِسَابًا «36»

رَبِّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا الرحْمَنِ لَا يَمْلِكُونَ مِنْهُ خِطَابًا «37» يَوْمَ يَقُومُ الرُّوحُ وَالْمَلَائِكَةُ صَفًّا لَّا يَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ الرحْمَنُ وَقَالَ صَوَابًا «38»

ذَلِكَ الْيَوْمُ الْحَقُّ فَمَن شَاء اتَّخَذَ إِلَى رَبِّهِ مَآبًا «39» إِنَّا أَنذَرْنَاكُمْ عَذَابًا قَرِيبًا يَوْمَ يَنظُرُ الْمَرْءُ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُ وَيَقُولُ الْكَافِرُ يَا لَيْتَنِي كُنتُ تُرَابًا «40»

درباره چه چيز از يكديگر مي  پرسند ؟ « 1» از آن خبر بزرگ [ قيامت كبرى ] « 2»

 كه همواره درباره آن با يكديگر اختلاف دارند [ كه واقع مي  شود يا نه ؟ ] « 3» نه چنين است [ كه مي  پندارند ] به زودى [ به حتمي بودن وقوع آن ] آگاه خواهند شد . « 4»

باز هم نه چنين است [ كه مي  پندارند ] به زودى [ به حتمي بودن وقوع آن ] آگاه خواهند شد . « 5» آيا زمين را بستر آرامش قرار نداديم ؟ « 6»

 و كوه ها را ميخ هايى [ براى استوارى آن ؟ ] « 7» و شما را جفت هايى [ به صورت نر و ماده ] آفريديم ، « 8»

و خوابتان را مايه استراحت و آرامش [ و تمدّد اعصاب ] قرار داديم ، « 9» و شب راپوششى « 10»

و روز را وسيله معاش مقرّر كرديم ; « 11» و بر فرازتان هفت آسماناستوار بنا نهاديم ، « 12»

و چراغى روشن و حرارت زا پديد آورديم ، « 13» و از ابرهاى متراكم و باران زا آبى ريزان نازل كرديم « 14»

 تا به وسيله آن دانه و گياه برويانيم ،« 15» و باغ هايى از درختان به هم پيچيده و انبوه بيرون آوريم « 16»

بى ترديد روز داورى وعده گاه است . « 17» روزى كه در صور مي  دمند و شما گروه گروه به عرصه محشر مي  آييد ، « 18»

و آسمان گشوده مي  شود ، پس به صورت درهايى درمي  آيد . « 19» و كوه ها را [ از جاى خود ] روان كنند و سرابى شوند ! « 20»

بى ترديد دوزخ كمين گاه است . « 21» جايگاه بازگشت براى سركشان و طاغيان است . « 22»

روزگارى دراز در آن بمانند .« 23» در آنجا نه [ آب ] خنكى مي  چشند و نه آشاميدنى [ باب طبع ] « 24»

مگر آب جوشان و چركاب و خونابه اى [از بدن دوزخيان] « 25» پاداشى است مناسب [اعمالشان ] « 26»

اينان بودند كه به [ روز ]حساب اميدى نداشتند ، « 27» و آيات ما را به شدت و با همه وجود انكار مي  كردند « 28»

و  [ ما ]همه چيز را [ از خوبى و بدى آنان ]برشمرده و در نامه اعمالشان ثبت كرده ايم . « 29» [ در قيامت به آنان مي  گوييم : ] پس بچشيد كه هرگز جز عذاب بر شما نيفزاييم . « 30»

بى ترديد براى پرهيزكاران پيروزى و كاميابى است« 31» باغ هايى [سرسبز و خرم ] و انواع انگورها « 32»

و دخترانى نو رسيده و هم سن « 33» و جام هايى لبريز [ از باده طهور ] « 34»

در آنجا نه سخن بيهوده اى مي  شنوند و نه دروغ و تكذيبى . « 35» [ اين ] پاداشى كافى و به اندازه از سوى پروردگار توست . « 36»

همان پروردگار آسمان ها و زمين و آنچه ميان آنهاست ، آن مهربانى كه هيچ كس را اختيار چون و چراى با او نيست . « 37» روزى كه روح و فرشتگان در يك صف مي  ايستند و سخن نمي  گويند مگر كسى كه [ خداى ] رحمان به او اجازه دهد و سخن حق و درست گويد . « 38»

آن [ روز ] روز حق است ، پس هركه بخواهد راه بازگشتى به سوى پروردگارش برگزيند ; « 39» ما شما را از عذابى نزديك هشدار داديم ، روزى كه آدم آنچه را [ از خير و شر ] پيش فرستاده است بنگرد و كافر گويد : اى كاش من خاك بودم [و موجودى مكلّف آفريده نمي  شدم تا چنين روز سختى را ببينم !] « 40»

سور ه النبأ